با پایی لرزان ودلی گرفته وپرطپش درجلوی درب ورودی شهرپیاده شدیم .کلمه شهر واژه جالبی نبود کهبه دنیای ناشناخته قدم گذاشته بودیم .بوی یاس سفید ٬درچندقدمی درب ورودی آسایشگاه ٬آرامگاه فرشته ای خودنمایی میکرد .دکترمحمدرضا حکیم زاده بانی وموسس دنیای انسانهای بی پناه ورانده شده از اجتماع٬آقای دکتر که درسال ۱۳۵۱ این مکان راتاسیس نمودند با ابتدایی ترین امکانات شروع وحتی خود برای بنای آن آستین بالا زده وهمراه وهمگام با کارگران کار می کردند ٬سختی می کشیدند ودر گرما وسرما تلاش می کردند تا سرپناهی برای بیچارگان وبی پناهان سالمند ٬معلول آماده نمایند ودل بر این اعتقاد نهاده بودند که
بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند
چوعضوی بدرد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
توکز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند آدمی
واینجا گذرگاه عشق ٬که نه ٬میعادگاه عشق ومحبت و ایثار ووارستگی است ٬میعادگاه ملاقات انسان با خدا ٬ اینجا شهر کهریزک است که زمینش در ابتدا ۱۰۰۰متر واکنون به ۴۰۰۰۰۰متر زیر بنای مفید رسیده ٬ این مجتمع مجموعا به ۲۴ بخش ودارای ۱۷۵۰ تخت برای نگهداری وپناه معلولان جسمی وحرکتی ٬سالمندان زن ومرد وبیماران مبتلا به MSمی باشد
این مرکز در نوع خودش دردنیا وخاور میانه تک وبی نظیر است وهمین افتخارمارا بس کهدلی لبریز از عشق الهی داریم ٬یا علی گفتیم وعشق آغاز شد ٬به فرمایش رئیس هیات مدیره ورئیس انجمن بانوان نیکوکار خانم اشرف قندهاری (بهادرزاده) تلاش اینست که معلول وسالمند فقط زنده نباشد بلکه زندگی کند وزندگی مناسب داشته باشد .
آنها هرروز ازصبح درکارگاههای مختلف ٬کاری مناسب با وضعییت جسمی خود را شروع می کنند ٬کارکاههای خیاطی ٬فرش(قلیبافی)٬معرق ومنبت کاری ٬شمع سازی ٬تاتر ٬موسیقی٬تهیه کارتهای ریبا با گلهای خشک و............پرسنل رسمی این مرکز ۹۵۶نفر وبیش از ۲۵۰۰نفر از بانوان نیکوکار در حمام کردن وانجام کارهای مرکز مسئولین را یاری وکمک می نمایند
هرکجا عشق آید وساکن شود هرچه ناممکن بود ممکن شود
تکیه گاهی باش همچون دیواری محکم وسخت براین پهنه دشت ٬وبگیر دستهایی که به فریاد بلنداست ٬آری آری سخن عشق نشانی دارد .این نشان مهر وعطای من وتوست که بماند به جهان همچو نقشی که بود بردیوار٬همچو آبی که رسد تا افلاک٬پر پروازتو٬این عشق بود ٬ازدل خاک ٬ازدیوار تا به اوج ملک وصحنه دیدار خدا .
براین رواق زبرجد نوشته اند به زر که جز نکویی اهل کرم نخواه ٬زما
تونگوهمه بجنگند وزصلح من چه آید تویکی نئی٬هزاری٬توچراغ خودبرافروز
فرزندان این مرکز با عشق ومحبت وایثار بزرگ می شوند وبه خانه بخت می روند با همه مشکلات جسمی وحرکتی شان ٬پای سفره عقد می نشینند ودر شهرک امید ٬درکنار این مرکز که توسط انجمن بانوان نیکوکار(سرکار خانم بقایی ٬مسگرا ٬مفید و نوشین بهادرزاده) وخیرین ساخته شده با همه امکانات (جهیزه کامل ) برای زندگی وبعضی از این عزیزان بچه دار شده ودر همین شهرک فرزندانشان را تربیت می کنند وزندگی با امیدی را در شهرک امید می گذرانند
درودی فراوان نثار روح پر فتوحت آقای دکتر ٬شفافیت آب وبوی گلهای پیچیده در فضا تقدیم تو وکسانی که دستان یاریگرت را تنها نگذاشتند.
زمان بازگشت با لبخندی به لب واشکی به چشم نگاههی دلنشین شهرک نشین کهریزک را پاسخ می دادم وزیر لب زمزمه می نمودم
ای قوم به حج رفته کجایید ٬کجا معشوق همینجاست بیایید ٬ بیایید
یادداشت از :زهرا بدخشان عضو فعال انجمن بانوان نیکوکار سالمندان اراک
ویرایش:منیر اورنگ
