می نویسم. می خواهم وقتی بزرگ شدی، مثل این مداد بشوی.

پسرك با تعجب به مداد نگاه كرد و چیز خاصی در آن ندید:

- اما....................

پدر بزرگ گفت: بستگی دارد چطور به آن نگاه كنی، در این مداد پنج صفت هست كه اگر به دستشان بیاوری، برای تمام عمرت با دنیا به آرامش می رسی:

صفت اول: می توانی كارهای بزرگ كنی، اما هرگز نباید فراموش كنی كه دستی وجود دارد كه هر حركت تو را هدایت می كند. اسم این دست خداست، او همیشه باید تو را در مسیر اراده اش حركت دهد.

صفت دوم: باید گاهی از آنچه می نویسی دست بكشی و از مداد تراش استفاده كنی. این باعث می شود مداد كمی رنج بكشد اما آخر كار، نوكش تیز تر می شود (و اثری كه از خود به جا می گذارد ظریف تر و باریك تر) پس بدان كه باید رنج هایی را تحمل كنی، چرا كه این رنج باعث می شود انسان بهتری شوی.

صفت سوم: مداد همیشه اجازه می دهد برای پاك كردن یك اشتباه، از پاك كن استفاده كنیم. بدان كه تصحیح یك كار خطا، كار بدی نیست، در واقع برای اینكه خودت را در مسیر درست نگهداری، مهم است.

صفت چهارم: چوب یا شكل خارجی مداد مهم نیست، زغالی اهمیت دارد كه داخل چوب است. پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است.

و سر انجام پنجمین صفت مداد: همیشه اثری از خود به جا می گذارد. پس بدان هر كار در زندگی ات می كنی، ردی به جا می گذارد و سعی كن نسبت به هر كار می كنی، هشیار باشی وبدانی چه می كنی.

 منبع:http://siavashblog.blogfa.com/